Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Τον νου μας στους «Ναπολέοντες».

Οι φωτογραφίες είναι της Ελευθερίας Γαβριλάκη.
Βρισκόμαστε σε μια από τις μεταβατικές εκείνες περιόδους οπού η κοινωνία αλλάζει μέσα από εξεγέρσεις. Οι Λαϊκές Συνελεύσεις του Συντάγματος, τα αιτήματα στα πανό για Άμεση Δημοκρατία, τα λαϊκά χωρίς ηγεσία κινήματα, το γενικότερο πνεύμα Αυτοοργάνωσης, φέρνει στο μυαλό ιδέες του Proudhon που πίστευε πως η τάξη και η οργάνωση μπορεί να υπάρξει χωρίς την παρουσία Κεντρικής Εξουσίας.
Η Ιστορία και η Πολιτική όμως μας έχει δείξει  πως τα Λαϊκά Κινήματα κρατούν όσο και οι επαναστάσεις.
Ο κόσμος αρχίζει να αναζητά ηγέτες-προστάτες και μέσα από τους ίδιους τους εξεγερμένους αρχίζουν να ξεχωρίζουν πρόσωπα με ηγετικές ικανότητες που περιμένουν να πάρουν τα ηνία της εξουσίας στα νέα δεδομένα.
Όσοι από αυτούς γνωρίζουν την Ιστορία και την Πολιτική θα γίνουν συνειδητά πρωτοπόροι εξεγερμένοι, θα χρησιμοποιήσουν τις ιδέες της Αυτοοργάνωσης και της Άμεσης Δημοκρατίας για να γίνουν σαν νέοι Ναπολέοντες από επαναστάτες αυτοκράτορες. Τον νου μας λοιπόν….
Άννα-Μαρία Τσαρουχά

Οι Β. Οικονόμου και Γ. Δημαράς στο Δημαρχείο Μενιδίου στις 27/6/2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΑΡΜΑΤΟΣ ΑΡΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ Γ.ΔΗΜΑΡΑΣ ΣΤΙΣ ΑΧΑΡΝΕΣ.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ, ΣΤΙΣ 19.00 ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΧΑΡΝΩΝ.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΘΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ Β.ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ.

ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ διοργανώνει την 1η Πανελλαδική Σύσκεψη των Στελεχών του.

Ο Κεντρικός Οργανωτικός Σχεδιασμός του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΑΡΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ διοργανώνει την 1η Πανελλαδική Σύσκεψη των Στελεχών του, στον πολυχώρο πολιτισμού «ΑΘΗΝΑΪΣ» (Καστοριάς 34-36, Βοτανικός, 104-47, Αθήνα) στις 24 Ιουνίου 2011 και ώρα 19:00.
Σύνθεση Κεντρικού Οργανωτικού Σχεδιασμού: ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
ΧΑΛΑΖΙΑΣ ΑΛΕΞΗΣ
ΜΑΓΑΛΟΣ ΠΑΝΟΣ
ΜΗΤΡΟΣΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΕΥΤΑΞΙΑ ΜΟΝΙΚΑ
ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΣ ΣΠΥΡΟΣ
ΧΑΤΖΗΠΕΡΟΣ ΤΑΚΗΣ
ΒΡΟΝΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΓΕΝΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑ
ΝΙΚΗΤΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ
ΖΑΧΑΡΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ
ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
ΜΠΙΜΠΑΣΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΚΟΥΤΣΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΜΕΛΗ
ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ ΜΑΡΙΑ
ΝΤΑΒΙΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
ΚΑΡΑΝΑΣΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΠΕΠΠΑΣ ΘΩΜΑΣ
ΡΟΣΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΒΛΑΧΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΝΑ
ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ
ΑΓΓΕΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΜΟΙΡΑΛΗΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ
ΚΑΠΟΤΕΛΗΣ ΦΩΤΗΣ
ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΣΟΣ

Στην 1η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΑΡΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ συμμετέχουν ο Πρόεδρος, η Πολιτική Γραμματεία, ο Κεντρικός Οργανωτικός Σχεδιασμός, ο Πολιτικός Σχεδιασμός, η Νεολαία και οι Ομάδες Στήριξης απ’ όλη την Ελλάδα. Βασικά θέματα συζήτησης αποτελούν οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και η οργάνωση του κόμματος στην ελληνική επικράτεια.

Δελτία Τύπου του Βουλευτή Ν.Δ.- Περιφέρειας Αττικής Θανάση Μπούρα. (Όπως εστάλησαν για δημοσίευση).



21/6/2011









22/6/2011


Θανάσης Μπούρας
Βουλευτής Ν.Δ.- Περιφέρειας Αττικής
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Θανάσης Μπούρας, βουλευτής Περιφέρειας Αττικής της Ν.Δ. και τ. Υφυπουργός, κατά τη συζήτηση
επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης της Βουλής
προς την Κυβέρνηση πήρε το λόγο και υποστήριξε τα εξής:

«Η σημερινή συζήτηση, διεξάγεται υπό τη σκιά των εξαιρετικά δυσμενών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων. Όλοι οι οικονομικοί δείκτες, αποτυπώνουν ανάγλυφα το μέγεθος του προβλήματος μέσα από το οποίο
 επιβεβαιώνεται η αστοχία της πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση.

 Η ύφεση βάθυνε, το ΑΕΠ της χώρας υποχώρησε, η ανεργία διογκώθηκε, ο πληθωρισμός διευρύνθηκε,
η ανταγωνιστικότητα της χώρας επιδεινώθηκε, η ψυχολογία της αγοράς κατέρρευσε, το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών συρρικνώθηκε, το βιοτικό επίπεδο
 των πολιτών επιδεινώθηκε,
ο κλάδος της οικοδομής παρέλυσε, το κόστος δανεισμού διογκώθηκε, όλοι οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης προχωρούν σε συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας.

Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές υποσχόμενο τα πάντα στους πάντες, ενώ γνώριζε την αλήθεια για την οικονομία από τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος. Ποιά είναι όμως, η οικονομική συνταγή που ακολουθεί η Κυβέρνηση σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία; Αυτή της εύκολης λύσης!
 Δηλαδή: επιβολή νέων φόρων, αύξηση των φορολογικών συντελεστών και, βεβαίως,
περικοπή μισθών και συντάξεων, επιβολή έκτακτων εισφορών σε επιχειρήσεις και ιδιώτες, έλλειψη αναπτυξιακού προσανατολισμού.

Η στάση της Κυβέρνησης αποδεικνύει περίτρανα την παταγώδη
αποτυχία της μνημονιακής πολιτικής
και την απόλυτη ανακολουθία λόγων και έργων του ΠΑΣΟΚ.
Αυτή την ανακολουθία την πληρώνει σήμερα η χώρα.

Εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, σε αυτό τον ενάμιση χρόνο ασκήσαμε μια Αντιπολίτευση,
όχι εύκολη, όχι συνηθισμένη και σίγουρα διαφορετική από εκείνη που είχε μάθει 
να ασκεί το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση, τότε που έλεγε «όχι σε όλα»
και κατέβαζε τον κόσμο στους δρόμους.
Απεναντίας στηρίξαμε κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια.

Ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του συνειδητά οδήγησαν τη χώρα στο Μνημόνιο,
φουσκώνοντας στην αρχή το έλλειμμα και απαξιώνοντας στη συνέχεια την Ελληνική οικονομία,
με τις δηλώσεις περί “Τιτανικού”, “διεφθαρμένης χώρας” κ.λπ.
Ο κ. Παπανδρέου συνειδητά αποπροσανατόλιζε τον Ελληνικό λαό,
ενώ παρασκηνιακά είχε επιλέξει να οδηγήσει τη χώρα στο ΔΝΤ.

Η πατρίδα μας βρίσκεται μέσα σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης και χρέους.

Οι δυσμενείς εξελίξεις, επιβεβαιώνουν τις αντιρρήσεις που διατυπώνει η
Ν.Δ. και ο Πρόεδρος
μας Αντώνης Σαμαράς για την Οικονομική Πολιτική της Κυβέρνησης,
 καθώς επίσης και για την πρόχειρη, πειραματικού χαρακτήρα και χωρίς σχέδιο χάραξη πολιτικής.

Οι πολίτες βλέπουν το εισόδημά τους να χάνεται ενώ το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να λάβει
νέα περιοριστικά μέτρα λιτότητας τα οποία προσεγγίζουν τα 21 δις ευρώ για το 2011.

Στόχος της Κυβέρνησης είναι το έλλειμμα να μειωθεί κατά 7 δις ευρώ.
Τι γίνονται τα υπόλοιπα 14 δισεκατομμύρια; Πρόκειται για ρεκόρ οικονομικής αναποτελεσματικότητας.

Όταν εμείς λέγαμε «πάγωμα μισθών και συντάξεων», η Κυβέρνηση ως αντιπολίτευση
έλεγε «λεφτά υπάρχουν». Όταν εμείς λέγαμε «πάρτε μέτρα», το ΠΑΣΟΚ μοίραζε επιδόματα.
Όταν εμείς μιλούσαμε για τη βέβαιη αποτυχία του Μνημονίου, το ΠΑΣΟΚ μας
έλεγε ανεύθυνους.
Και όταν σήμερα ζητάμε «αλλαγή πολιτικής», αυτοί μπλοφάρουν για δήθεν συναίνεση.


Δεν είμαστε όμως όλοι ίδιοι! Όσο και αν η Κυβέρνηση προσπαθεί με κάθε τρόπο να
καλλιεργήσει κάτι τέτοιο. Η ΝΔ και ο Αντώνης Σαμαράς με υπευθυνότητα
ζητάει αλλαγή των όρων του Μνημονίου.

Αντ’ αυτού η Κυβέρνηση Παπανδρέου-Βενιζέλου έρχεται με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα
και επιμένει στο ίδιο λάθος.
Περισσότερες οριζόντιες περικοπές και σκληρότερους φόρους πάνω στους ίδιους ώμους.
 Οι ώμοι όμως αυτοί έχουν λυγίσει. Δεν αντέχουν άλλο.

Η ΝΔ δεν μπορεί να δώσει συναίνεση σε αυτό το λάθος.

Η απάντησή μας στην ερώτηση του Πρωθυπουργού «πως έφτασε η Ελλάδα σε
αυτό το σημείο και δεν έγιναν τα προηγούμενα χρόνια οι αναγκαίες αλλαγές
και μεταρρυθμίσεις»
είναι μια κ. Παπανδρέου:
Επειδή εσείς και το κόμμα σας δεν αφήσατε να γίνει κάτι τέτοιο. Τορπιλίζοντας
 κάθε μεταρρύθμιση
της Νέας Δημοκρατίας. Λέγοντας «όχι σε όλα», χωρίς ίχνος ευθύνης, όχι στην εγγύηση
των καταθέσεων όχι στην ενοποίηση των ταμείων, όχι στη στήριξη της ρευστότητας.

Και έρχεστε τώρα, και αντί για μια Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, κάνατε μια
ανακύκλωση των ίδιων προσώπων φτιάχνοντας μια κυβέρνηση που θα εφαρμόσει
την ίδια λαθεμένη πολιτική.

Ο ανασχηματισμός αυτός αποτυπώνει μια απέλπιδα προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ
να παραμείνει στην
εξουσία, συμβιβάζοντας τάσεις και πρόσωπα του κυβερνητικού κόμματος.
Αποτελεί την
επιβεβαίωση της πολιτικής του αποτυχίας. Και δεν το λέμε μόνο εμείς αυτό.
Το λέει ακόμα και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Και κυρίως το λένε οι πολίτες.

Με τον ανασχηματισμό που έγινε έχουμε μια κυβέρνηση αποτελούμενη από τα ίδια σχεδόν
στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε άλλους ρόλους. Το ζητούμενο όμως είναι να αλλάξει το
μίγμα πολιτικής. 
Και αυτό δεν γίνεται. Παρά την επικοινωνιακή εκστρατεία της κυβέρνησης προκειμένου να
πείσει την κοινή γνώμη ότι το νέο κυβερνητικό σχήμα σηματοδοτεί μια νέα αρχή,
η κοινωνία δεν παραπλανάται.

Το πρόβλημα δεν είναι λοιπόν η αλλαγή προσώπων αλλά η αλλαγή πολιτικής.
Και χωρίς αυτή τα αδιέξοδα θα εντείνονται.

Γι’ αυτούς όλους τους λόγους αρνούμαστε να δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

5 προτάσεις των ''Αγανακτισμένων'' για Λύση χωρίς Μνημόνιο.


Μέτρο 1ο: Κόψιμο όλου του μισθού των βουλευτών για 2 χρόνια από τώρα (48.000.000 το λιγότερο).
Μέτρο 2ο: Επιστροφή του 50% των χρηματοδοτήσεων των τραπεζών την τελευταία πενταετία (50.000.000.000).
Μέτρο 3ο: Κόψιμο και επιστροφή του 50% των χρηματοδοτήσεων των πολιτικών κομμάτων την τελευταία πενταετία τώρα.
Μέτρο 4ο: Κόψιμο του 70% των μισθών και των συντάξεων που υπερβαίνουν τις 4.000 ευρώ τον μήνα από τους δημόσιους και κρατικούς υπαλλήλους τώρα (800.000.000 τουλάχιστον).
Μέτρο 5ο: Κόψιμο των 2πλών και 3πλών συντάξεων από βουλευτές και δημάρχους.
ΚΑΝΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ.
ΖΑΛΙΣΤΙΚΑΑΑΑΑ!!!!





Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Για τον Πολιτισμό και την Κοινωνία...

Της Άννας - Μαρίας Τσαρουχά


 Μπορεί να φαίνεται πολυτέλεια να μιλάμε για πολιτισμό και τέχνη στην παρούσα οικονομική κατάσταση τις συνέπειες της οποίας βιώνουμε καθημερινά. Ο πολιτισμός όμως είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις κοινωνικές εξελίξεις.
 Από τη στιγμή που ο άνθρωπος καλύπτει τις βασικές του ανάγκες για την επιβίωση όπως την τροφή και την στέγη-και αυτό το συναντάμε διαχρονικά-αποκτά την ανάγκη για δημιουργική έκφραση και επικοινωνία.
Απ τη μια ο πολιτισμός που εμπεριέχει και τις επιστήμες καθορίζεται από τις κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις και από την άλλη η κοινωνία επηρεάζεται και κατά συνέπεια διαμορφώνεται από την τέχνη και τον πολιτισμό.
Υπάρχει λοιπόν αλληλεξάρτηση κοινωνίας-πολιτισμού.
Το πιο σημαντικό (κατά την εκτίμησή μου) ιστορικό παράδειγμα είναι η ισχυροποίηση και η άνοδος στην εξουσία της αστικής τάξης κατά τον 19ο αι. και η σύνδεσή της με τον Διαφωτισμό και την στροφή στην αρχαία ελληνική αισθητική και φιλοσοφία όσον αφορά τον πολιτισμό.
Ο ορθολογισμός έγινε βάση για τις επιστήμες, δημιούργησε θεωρίες και μεθοδολογίες.
Η ίδια στροφή συνδέθηκε με τον νεοκλασικισμό στην τέχνη, κυρίως την Αρχιτεκτονική, εισάγοντας  το αρχαιοελληνικό στιλ που το ταύτιζαν με τις αξίες της αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας.
Η παρακμή λοιπόν και η πτώση της Αριστοκρατίας που συνδυάστηκε με την άνοδο της Αστικής τάξης στην κοινωνία ταυτίζονται με την έκφραση της αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας στον Πολιτισμό.
Αργότερα, στα τέλη του 19ου αι.,αρχές 20ού, άρχισαν να φαίνονται και οι αρνητικές επιπτώσεις της αστικής κοινωνίας και της βιομηχανικής Επανάστασης.
Έτσι άρχισαν να εμφανίζονται και τα αντικαπιταλιστικά κινήματα. Ήταν μια εποχή που δεν είχαν θεσπιστεί εργασιακά δικαιώματα. (δεν υπήρχαν καθορισμένα ωράρια, αργίες, κατώτατοι μισθοί).
Οι επιπτώσεις αυτές εκφράστηκαν στην τέχνη, κάτι που επηρέασε την θέσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων αργότερα μέσω του Εξπρεσιονισμού. Ένα ρεύμα στην τέχνη που παρουσιάζει αυτό που έχει στο μυαλό του ο καλλιτέχνης χωρίς ωραιοποίηση.
Η τέχνη δεν ταυτίζεται πια με την ομορφιά αλλά με την πραγματικότητα όπως την βλέπει ο καλλιτέχνης -ακόμα κι αν είναι ζοφερή -και απεικονίζει τον ανθρώπινο πόνο.
Σκοπός του ρεύματος αυτού ήταν η αφύπνιση της αστικής τάξης. Ήταν ένα αντικομφορμιστικό ρεύμα.
Ανάλογα, σε κάθε φάση αλλαγής της κοινωνίας, έχουμε και αντίστοιχες αλλαγές στη σκέψη, στην τέχνη και τον πολιτισμό γενικότερα.
   Οι τοπικές κοινωνίες δεν έχουν κοινή σχέση με την τέχνη και τον πολιτισμό. Οι σχέσεις τους διαφέρουν ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε τοπικής κοινωνίας.
Εξαρτάται από την εγγύτητα στα αστικά κέντρα,την ιδιαίτερη παράδοση, την γεωγραφική θέση, την καταγωγή και την σύσταση του πληθυσμού όπως και από το είδος της οικονομίας και τους τρόπους βιοπορισμού των μελών της κοινότητας. Οι παραπάνω παράγοντες καθορίζουν τη σχέση της κοινωνίας με τον πολιτισμό.
Για παράδειγμα, μια κλειστή ορεινή και αγροτική οικονομία συνδέεται πιο στενά με τις τοπικές παραδόσεις παρά με τα πολιτιστικά ρεύματα που προβάλλονται στα αστικά κέντρα.
 Αυτό που έχει όμως την μεγαλύτερη σημασία είναι ότι ζούμε σε μια κοινωνία στην οργάνωση της οποίας παίζει τον καθοριστικό ρόλο η οικονομία.

Η κοινωνία διαμορφώνεται από τη λειτουργία της ελεύθερης οικονομίας.Το εθνικό κράτος, στα φιλελεύθερα συστήματα, παραδοσιακά παίζει υποστηρικτικό ρόλο στην οικονομία.Εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία της ελεύθερης αγοράς,φροντίζει και μετριάζει τις αρνητικές επιπτώσεις, τις ανισότητες και τις αντιδράσεις που προκύπτουν και ενίοτε επεμβαίνει ενισχύοντας τους φορείς της ελεύθερης οικονομίας.
Άρα,λοιπόν, η κρίση ή η κατάρρευση του οικονομικού συστήματος της χώρας μας οδηγεί σε κρίση και τον θεσμό του κράτους. Έτσι οι τοπικές κοινωνίες θα αποκτήσουν αναπόφευκτα νέο ρόλο στην γενικότερη οργάνωση της κοινωνίας.
Από τη μια μεριά θα είναι διασυνδεδεμένες σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω της τεχνολογίας και από την άλλη θα πρέπει να στραφούν σε εσωτερικές διεργασίες αναθεώρησης των σχέσεων των μελών τους απ όπου θα προκύψουν νέες μορφές συνεργασίας προκειμένου να αντιμετωπιστούν θέματα οικονομικής επιβίωσης και ανάπτυξης χωρίς πια την προστατευτική παρουσία του κεντρικού κράτους.
 Οι Σύλλογοι είναι ένα παράδειγμα φορέων τοπικής οργάνωσης που απαρτίζονται από ενεργούς πολίτες μέσα στους οποίους(φορείς)μπορεί να γίνει πολιτιστικός και κοινωνικός διάλογος αλλά και να  προκύψουν νέες ιδέες και νέοι τρόποι οικονομικής οργάνωσης και ανάπτυξης.
Οι αλλαγές λοιπόν στην κοινωνία θα φέρουν και αναπόφευκτες αλλαγές στον τρόπο που οι κοινότητες προσεγγίζουν την τέχνη.
Η δημιουργική έκφραση θα γίνει μέσον εκτόνωσης των νέων προβλημάτων και θα δημιουργηθούν καινούργια πολιτιστικά στοιχεία.
Η τέχνη, άλλωστε,όπως ήδη ανέφερα,είναι εκφραστής της εποχής της.
Τέλος, από την πρακτική πλευρά, η τέχνη με τη μορφή των τοπικών παραδόσεων αλλά και τα ιστορικά και τα αρχαιολογικά μνημεία μπορούν να αποτελέσουν πηγές οικονομικής ανάπτυξης.
 Κατά την άποψή μου,λοιπόν, η σχέση πολιτισμού και τοπικών κοινωνιών με τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές που συντελούνται θα μπει σε νέα τροχιά.
Νέα κοινωνία, Νέοι τρόποι Δημιουργίας.